Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2007/15385 K.2008/352

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi, Hazine, ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında ... Köyü ... mevkii 180 ada 76, 77, 78, 79, 181 ada 4, 5, 182 ada 1, 2, 3 parsel sayılı sırasıyla 1368.60 m2, 1366.58 m2, 1372.79 m2, 879.08 m2, 2232.44 m2, 3632.84 m2, 3335.98 m2, 2954.74 m2, 3409.11 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmazlar, 225 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında kaldıkları ... ... ve ... Saydım’a aitken, ... ...

Saydımın payını ...’a sattığı, ...’ın 1949 yılında öldüğü, mirasçıları arasında 1960 yılında yapılan taksim ile 180 ada 79 ve 182 ada 3 sayılı praselin ..., 180 ada 76 ve 181 ada 5 sayılı parsellerin ..., 180 ada 78 ve 192 ada 2 parsellerin ..., 180 ada 77 ve 182 ada 1 parsellerin ... 181 ada 4 parselin ..., ..., ... ve ... düştüğü, bu parsellerin ...

Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 1998/571 esas sayılı dosyasında dava konusu olduğundan söz edilerek ... hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. ... Asliye 1. Hukuk Mahkemesinde davacı ... tarafından Orman Yönetimi, Hazine, Köy Tüzel Kişiliği, ... ve arkadaşları aleyhine açılmış olan Tescil davası kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Mahkemece çekişmeli 180 ada 79 ve 182 ada 3 sayılı parselin ..., 180 ada 76 ve 181 ada 5 sayılı parsellerin ..., 180 ada 78 ve 182 ada 2 parsellerin ..., 180 ada 77 ve 182 ada 1 parsellerin ... adlarına ayrı ayrı, 181 ada 4 parselin ¼ ... payla ..., ..., ... ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, Hazine, ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 1979 yılında yapılıp itirazların incelenmesinden sonra 07.01.1982 tarihinde ilan edilerek 07.01.1983 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 2002 yılında 3402 Sayılı Yasanın 4. madde hükümlerine göre yapılıp dava nedeniyle kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması mevcuttur.

1- Çekişmeli parsellerin davacı ve davalı gerçek kişilerin ortak murisi ...’tan intikal ettiği ve tüm mirasçıların katılımı ili taksim edildiği, bu taksimde anneleri Ümmügülsüm'e düşen 181 ada 4 sayılı parselin henüz taksim edilmediği tüm mirasçılar

tarafından birlikte kullanıldığı, keşifteki davalı gerçek kişiler vekili ve tanık beyanları ile saptanmıştır. Bu nedenle ... ve ...’ın temyiz itiazları yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.

2- Çekişmeli 181 ada 4 sayılı parselin üzerinde çoğunluğu yaşlı 25 adet çam ağaçları ile çalılık niteliğindeki eylemli devlet ormanı olduğu, bu bölümün ... tarafından açılmak istenmesi üzerine uyuşmazlığın mahkemeye yansıdığı ve Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 13.05.1993 gün ve 1992/491-218 Sayılı Kararı ile çözümlendiği, ...’ın ... niteliğindeki bu taşınmaza elatmasının önlenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Taşınmaz her ne kadar kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışındaysa da eylemli devlet ormanı olması nedeniyle 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince orman olarak sınırlandırılması her zaman olanaklıdır. Bu nedenle 181 ada 4 sayılı bu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken gerçek kişeler adına tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3- Hazine ve Orman Yönetiminin diğer parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince; kesinleşmiş orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi ve ... elemanı bilirkişi raporuyla çekişmeli ... Köyü ... mevki 180 ada 76, 77, 78, 79, 181 ada 5, 182 ada 1, 2, 3 sayılı parsellerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, bu bölümler için davacı ve davalı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu belirlenerek aralarındaki taksime göre bu parsellerin davacı ve davalı gerçek kişiler adına ayrı ayrı tesciline karar verilmesinde isabetsizlik yoktur.