Davacı ... ve arkadaşları 24.12.2009 tarihli dilekçeyle, Orman Yönetimi ve Hazine aleyhine, Nisan 1956 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan 4595 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ... köyünde yapılan genel kadastroda 750 ada 20 parsel sayısı ile tespit görmüşse de, Orman Yönetimi tarafından açılan davanın kabulüne ilişkin İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.06.1984 tarih 1978/622-406 sayılı kararı ile tespitin iptal edildiği, ancak; bu yerin yörede 1984 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığı, bu şekilde kesinleşmiş mahkeme kararının hükümsüz kaldığını iddia ederek,
mahkeme kararının hükümsüzlüğünün tespiti ve bu karar ile oluşturulan orman sınırlamasının iptali istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece davanın kesin hüküm nedeniyle reddine ilişkin verilen karar, Dairenin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararı ile “...İzmir Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 07.06.1984 gün ve 1978/622-406 ve İzmir Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 08.07.1991 tarih 1991/4-610 sayılı kararlarının H.Y.U.Y.'sının 237. maddesi anlamında kesin hüküm oluşturduğu...” gereğine değinilerek onanmıştır.
Bu kez davacı vekili dava açmaktaki istemlerinin 2900 m² bölüme ilişkin olduğu, bu bölümün orman tahdidi dışında kaldığı ve davanın kesin hüküm nedeniyle reddedildiğinden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği nedenleriyle, Dairenin onama kararının düzeltilmesini istemiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, kesinleşmiş mahkeme kararının infaz edilemez ve hükümsüz olduğunun tespiti ve orman sınır hattının iptaline ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 9 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 1984 yılında yapılıp 01.05.1984 tarihinde ilan edilen aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2/B uygulaması vardır.
Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçesinde esasa ilişkin değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygun bulunduğundan davacılar vekilinin hükmün esasına ilişkin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin görevsizlik, yetkisizlik, dava ön şartların yokluğu veya husumet nedeniyle davanın reddinde, davanın nakli ve açılmamış sayılmasında ücret başlıklı 7/2. Maddesine göre; “ Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine
getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur.” Taraflar arasındaki davanın kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan reddedildiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Bu nedenle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin vekalet ücretine ilişkin olarak kabulüyle Dairenin 27.03.2012 gün ve 2012/1097-4630 sayılı onama kararının vekalet ücretine ilişkin olarak KALDIRILMASINA, ancak; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak, bunun yerine, “4-Davanın kesin hükümden reddedilmesi nedeniyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesi gereğince belirlenen 1.100.-TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA,
aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 203.00.- TL. para cezası ile Harçlar Yasası uyarınca 43.90.- TL. red harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 08/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.