Davacılar, Eğridere Köyünde 256 ve 245 nolu kadastro parselleri arasında kalan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescilini istemişlerdir. Mahkemece, dava dilekçesinde sınırları yazılı 1511,23 m² yüzölçümünde ağıl ve avlu niteliğindeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.07.2009 gün ve 9614-11705 sayılı bozma kararında özetle: "Dava konusu taşınmazın üzerinde meşe kütükleri kalıntıları olduğu halde, usûlune uygun orman araştırması yapılmadığı, taşınmazın bulunduğu yerde, orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının sorulmadığı, Orman Yönetimi davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmadığı" açıklanmıştır.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulü ile 29.06.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile işaretli 590 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin ve Hazine tarafından açılan ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu 1979 yılında yapılmış ve sonuçları 16/07/1980 - 15/08/1980 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Taşınmaz kadastro sırasında taşlık olarak tesbit harici bırakılmıştır. Yörede orman kadastrosu yapılmamıştır.
Hükmüne uyulan bozma kararına, uzman bilirkişi kurulu raporuna göre, davacı adına tesciline karar verilen (B) harfi ile işaretli bölümün orman sayılmayan yerlerden olduğu, üzerinde 35 yaşa kadar meyve ve zeytin ağaçları bulunuğu, eğiminin % 8 civarında olan çekişmeli taşınmazın imar, ihya ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olduğunun belirlendiği,
davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşullarının da gerçekleştiği, (A) harfi ile işaretli bölümün ise, ekonomik yarar sağlanması mümkün olmayan taşlık niteliğinde olduğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 11.06.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.