Davacı ... Yönetimi, 17.08.2010 tarihli dilekçesiyle.... Köyü 110 ada 26, 101 ve 102 parsel sayılı taşınmazların, kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kaldığını ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili, davalıların elatmasının önlenmesi istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece davanın kabulüne, davaya konu taşınmazların tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından tapu kayıtları üzerindeki şerhlere yönelik temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları içinde bırakılmış olan taşınmazların tapu kaydının iptali ve orman niteliğiyle tescili, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1947 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1959 yılında genel arazi kadastrosu, 21.11.1991 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman sınırı içinde kaldığı, 1950 yılında makiye ayrıldığı,
eğiminin % 12’nin üzerinde olduğu belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde ve 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddeleri uyarınca, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılarak davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazların beyanlar hanesindeki tüm şerhlerin silinmesini de istediği ve mahkemece davanın kabulüne karar verildiği halde, beyanlar hanesindeki haciz şerhlerinin silinmesine karar verilmemesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Bu sebeple; hükmün birinci paragrafının sonuna “Beyanlar hanesinde yazılı haciz şerhlerinin silinmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları temyiz harcının istek halinde iadesine 17/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.