Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2013/6283 K.2013/10086

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyizdilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 08.12.2010 tarihli dilekçesi ile; ... Köyü, 1225 parsel sayılı 31.000,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın bir kısmının yörede 1972 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosuna göre orman sınırları içinde kalmasına karşın, 1978 yılında yapılan arazi kadastrosu ile davalı adına tesbit görerek tapuya tescil edildiğini belirterek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 31.10.2012 tarihli orman bilirkişisi ve 03.10.2012 tarihli fen bilirkişisi rapor ve ekleri krokilerde (A1) ile gösterilen 170,96 m2, (A2) ile gösterilen 601,31 m2, (A3) ile gösterilen 2129,15 m2 ve (A4) ile gösterilen 134,41 m2'lik kısımların davalı adına olan tapusunun iptali ile bu kısımların orman vasfı ile Hazine adına tesciline, aynı krokilerde (C1) ile gösterilen 1187,90 m2 ve (C2) ile gösterilen 1372,31 m2'lik kısımların davalı adına olan tapu kaydının iptaliyle bu kısımların 2/B parseli olarak Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 18.09.1972 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ile 04.02.2005'te ilân edilerek kesinleşen 2/B uygulaması ve 1978 yılında yapılan genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

Genel arazi kadastrosu ise 1978 yılında yapılmıştır.

Davacı ... Yönetimi tarafından, davalı adına tapuda kayıtlı 1225 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı iddiası ile dava açılmış ve koordinatlarını bildirdiği orman sınırı içinde kalan kısmın tapusunun iptali ve bu kısmın orman vasfı ile tesciline karar verilmesi talep edilmiştir. Davacının bu talebine karşı mahkeme yaptığı inceleme ve araştırma sonucu dava konusu taşınmazın bir kısmının kesinleşen orman tahdidi içinde bir kısmının ise Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanda kaldığını belirlemiş ve bu doğrultuda taşınmazın bir kısmının orman vasfı ile tesciline bir kısmının ise 2/B parseli olarak Hazine adına tesciline karar vermiştir.

Davacı tarafından sadece orman sınırları içinde kalan kısmın tapusunun iptali ve orman vasfı ile tesciline karar verilmesi istenmesine karşın, davacının talebi aşılarak 2/B vasfında olduğu belirlenen yerler hakkında da karar verilmiştir. Kural olarak; mahkeme, davacının talebi ile bağlı olup talebi aşacak şekilde karar veremez. Davacı tarafından dava edilmeyen 2/B arazileri hakkında karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı görülmüştür

Mahkemece verilen karar, usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; incelenen dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 03.10.2012 tarihli krokili raporda (A1, A2 ve A3) harfleri ile işaretlenen kısımlarının kesinleşen orman tahdidi içinde, (C1 ve C2 ) harfleri ile işaretlenen

kısımların ise 2/B parseli içinde kalan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kalan bölümünün tapu kaydının iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, HMK.’nın 26. maddesinde düzenlenen istemle bağlılık ilkesine uyulmayarak ve davaya konu olmayan çekişmeli taşınmazın 2/B parseli içinde kaldığı belirlenen fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 03.10.2012 tarihli krokili raporda (C1) ile işaretlenen 1187,90 m² ve (C2) ile işaretlenen 1372,31 m2 yüzölçümlü bölümleri hakkında da karar verilmiştir. HMK’nın 26. maddesi uyarınca mahkemeler istemle bağlıdır. İstem dışında karar verilemez.

Açıklanan nedenlerle, çekişmeli taşınmazın davaya konu olan kısmının belirlenerek yalnızca bu kısımlar hakkında karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile davaya konu olmayan 2/B alanında kalan kısımlar hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.