Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından 06.08.2013 havale tarihli dilekçe ile özetle "...Hâkimin daha önce taraflar arasında görülen davalardaki kanaatinin etkisi altında olduğu, dava ile ilgisi bulunmayan mahkemenin 2012/285 Esas ve İdare Mahkemesinin 2011/88 Esas sayılı dosyalarını bekletici mesele saydığı...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen Hâkim Süleyman Yıldırım (32372)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından hâkimin reddi isteminin REDDİNE ve ret talebinde bulunan davalı tarafın 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17/2 ve 17/7 maddesi dikkate alınarak 500 TL idarî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, ret talebinin, kötüniyetli yapılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde, talepte bulunanlar hakkında uygulanacak disiplin para cezası, H.M.K.'nun 42/4. maddesinde ayrıca düzenlenmiş olup bu Kanun hükmüne göre verilmesi gerekirken, mahkemece uygulama durumu bulunmayan 5326 sayılı Kabahatler Kanununa göre disiplin para cezasına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılanmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasının ikinci paragrafında geçen “5326 sayılı Kabahatler Kanunun 17/2 ve 17/7 maddesi dikkate alınarak 500,00.- TL idarî para cezasının reddi hâkim talebinde bulunan davacı ...'dan alınarak Hazineye gelir kaydına” cümlesinin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılması ve bunun yerine yeni bir ikinci bent olarak “Davacı gerçek kişinin,
reddi hâkim talebinin esas yönünden kabul edilmemesi ve kötüniyetli yapıldığının anlaşılması nedeniyle H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca asgari hadden takdir edilen 500.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.