Kadastro sırasında ... Köyünde bulunan 223 ada 7, 305 ada 1 ve 217 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, sırasıyla 3336.23 m2, 1301.53 m2 ve 1397.89 m2 yüzölçümleri ve tarla niteliğinde belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalı adına tespit edilmiştir.
Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmış; Hazine, Orman Yönetimi yanında davaya katılmıştır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 223 ada 7 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (B) harfi ile işaretli 932.86 m2’lik bölümü ile 217 ada 1 ve 305 ada 1 sayılı parsellerin tamamının tespit tutanaklarının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından 223 ada 7 parselin (B) harfli bölümü dışında kalan kesimine yönelik olarak temyiz edilmiştir. Temyiz incelemesi üzerine yerel mahkeme hükmü, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.03.2011 tarih ve 2011/1765-2325 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle. “Mahkemece çekişmeli 223 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla toprak kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.
Dosya arasında bulunan tarım bilirkişi raporundan taşınmazın % 4 ilâ 15 eğimli bir yapıda olup, üzerinde 8 - 10 adet karaçam fidanı, 1 adet ardıç ve dağınık halde kuşburnu çalı gruplarının bulunduğu, toprağının 20 - 25 seneden beri sürülüp ekilmediği, bu nedenle doğal çayır otları ile kaplı olduğu anlaşılmaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar ise taşınmazın 5 - 6 yıldan beri sürülüp ekilmediği, komşular tarafından otunun biçildiğinden söz etmişlerdir.
Bu durumda, taşınmazın terk edilmiş olup olmadığı anlaşılamadığı gibi, ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin var olup olmadığı konusunda da duraksama oluşmaktadır. Kaldı ki, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımları yeterli ve kanı uyandırıcı da değildir. Ayrıca, kabule göre ise, tespitin iptaline karar verilmesi gerekirken, tespit tutanağının iptaline karar verilmiş olması, ve parselin kalan bölümü hakkında sicil oluşturulmaması da doğru görülmemiştir.” denilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ... İdaresinin davasının reddine, asli müdahil Hazinenin davasının kabulüne karar verilerek dava konusu 223 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile, fen bilirkişisinin 07/11/2012 havale tarihli raporuna ekli, krakide (A) harfi ile gösterilen 2403.389 m2 kısmın ifraz edilerek tarla vasfıyla Hazine adına tesciline, krokide (B) harfi ile gösterilen 932.86 m2 yüzölçümlü kısmın ise ada ve parsel numarası değişmeksizin orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimince 223 ada 7 parselin (A) harfli bölümüne yönelik temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmış, çekişmeli yerler orman sınırları dışında bırakılmıştır.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak; mahkemece kadastro tespitine itiraza ilişkin açılan davalarda davanın kabulü halinde “kadastro tespitinin iptaline” karar verilmesi gerekirken, mahkemece; “ kadastro tespit tutanağının iptaline” karar verilmiş olması, doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının birinci bendinde yazılı "... İli, ... İlçesi, ...
Köyü 223 ada 7 parsel sayılı taşınmazın" kelimelerinden sonra gelen “Kadastro tespit tutanağının iptali ile” ibaresinin hükümden çıkarılarak; yerine "Kadastro tespitinin iptali ile" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/05/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.