Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 17.09.2014 havale tarihli dilekçe ile özetle "...10.04.2014 tarihli oturumda verilen 1 numaralı ara kararda "davalı kooperatife müzekkere yazılarak, 29.06.2011 tarihli ek raporda belirtildiği ve taraf vekillerinin kabulünde olduğu gibi, N Blok 1 numaralı dairenin tahsisinin davacı adına yapılması ve buna ilişkin belgelerin mahkemeye gönderilmesi için gelecek celseye kadar mehil verildiğinin belirtilmesine, aksi halde davacıya daire tahsis edilmediği gerekçesiyle tazminata karar verileceği hususunun müzekkereye yazılmasına" denildiğinden, hâkimin gerekmediği halde görüşünü açıkladığı...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen Hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve ret talebinde bulunan davalının HMK. 42/4. maddesi uyarınca 560.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
HMK 36/1-b maddesinde “Davada, iki taraftan birine veya üçüncü kişiye kanunen gerekmediği hâlde görüşünü açıklamış olması” şeklinde yapılan düzenleme ile reddi hâkim sebebinin varlığı kabul edilmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca, hâkimin davanın neticesine ilişkin olarak görüşünü kanuni bir zorunluluk olmadan açıklaması gerekir.
Somut olayda, davacı tarafından, davalı kooperatif aleyhine konut tahsisi ve teslimi, aksi takdirde tazminata hükmedilmesi istemiyle terditli dava açılmış, hâkim tarafından, 10.04.2014 tarihli oturumda verilen 1 numaralı ara karar ile, N Blok 1 numaralı dairenin tahsisinin davacı adına yapılması, aksi halde davacıya daire tahsis edilmediği gerekçesiyle tazminata karar verileceğinin belirtilmesi nedeniyle, davanın sonucuna ilişkin olarak görüşün açıklandığı, bu görüş belirtmenin yasal bir zorunluluk olmadığı, açılan davanın sonucuna ilişkin bulunduğu anlaşıldığından,
reddi hâkim isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olduğundan, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile merci kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.