Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... ilçesi, ... ... köyünde bulunan takriben 7.000 m² ve 10.000 m² yüzölçümündeki taşınmazların, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, orman kadastrosunun kesinleştiği 28.08.1993 tarihinden dava tarihi olan 17.07.2011 tarihine kadar 20 yıllık zilyetlik süresi dolmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından esasa ve ... vekili tarafından da vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.09.2013 gün ve 2013/7564 - 8527 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle. "3402 sayılı Kadastro Kanununun uygulanmaya başladığı 10/10/1987 tarihinden önce 2613, 5602 ve 766 sayılı kanunların hükümlerine göre, kadastrosu yapılacağı ilân edilen ve önceden sınırları belirlenen çalışma alanları içerisindeki ormanlar tesbit dışı bırakılmıştır.
Bir diğer anlatımla, arazi kadastrosu ekipleri ormanların kadastrosunu yapmamış, ancak bölgede daha önce orman kadastrosu yapılıp kesinleşen ve tapuya tescil edilen ormanlara ait kayıtlar, o birliğin çalışma alanının tapu kütüğüne aktarılmıştır (766 sayılı Kanunun madde 46/3).
Bölgede orman kadastrosu yapılmamışsa, arazi kadastrosunun yapılacağı bölgedeki ormanların sınırlandırılması Orman İdaresinden istenmiş, İdarenin orman sınırlarını belirlemesinden sonra arazi kadastro ekipleri bu sınırlamayı esas almak suretiyle, belirlenen orman sınırına girmeden arazi kadastro çalışmalarını yürütmüşlerdir.
Bu uygulama 3402 sayılı Kadastro Kanununun yürürlüğe girdiği 10/10/1987 tarihine kadar sürdürülmüş, 3402 sayılı Kanunun yürürlüğünden sonra ise, anılan Kanunun 4. maddesi gereğince işlem yapılmıştır. Her olaya meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerinin uygulanması gerekir (HGK'nın 21.01.2004 gün 2004/8-15-7 ve 12.05.2004 gün 8-242-292 ve 12.03.2008 gün 2008/20-214-241sayılı kararları).
1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında davaya konu taşınmazların paftasına orman yazılarak tespit dışı bırakılmışsa da, daha sonra 1992 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda tahdit sınırları içine alınmamıştır.
Mahkemece yapılan keşifte dinlenen orman, ziraat ve yerel bilirkişiler, çekişmeli yerin kültür arazisi niteliği taşıyan yerlerden olduğunu, 25 - 30 yıl önce imar ve ihyasının tamamlandığını, üzerinde orman bitki örtüsü bulunmadığını, 1959 tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan yer olduğunu açıklamışlardır.
Dava konusu taşınmazlardan krokide (A) harfi ile gösterilen kısımda davacının önceden 40 - 50 yıllık fındık bahçesi olduğu, fındıkları sökerek üzerine ev yaptığı, 1992 yılında kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı, öncesi itibariyle da orman sayılmayan yerlerden olduğu, ziraat bilirkişi raporuna göre tarım arazisi vasfında zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu ve mahalli bilirikişi ve tanık beyanlarına göre de davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığından, bu durumda (A) bölümüne yönelik davanın kabulü gerekir.
Dava konusu (B) bölümünün ise çayır olarak kullanıldığı söylenmiş, ancak, ne şekilde kullanıldığı tam olarak açıklanmamıştır. Sadece hayvan otlatılarak kullanılan yerlerdeki zilyetlik ekonomik amaca uygun zilyetlik olmadığından hukuken korunamaz.
Bu nedenle, bu bölümde mahalllî bilirkişi ve tanıklarla tekrar keşif yapılarak, taşınmazın davacı tarafından ne şekilde kullanıldığı araştırılmalı, mahalli bilirikişi ve tanıklara zilyetlik durumu ayrıntılı olarak açıklattırılmalı, davacının ekip, biçmek gibi bir zilyetliği olup olmadığı araştırılmalı, ayrıca, Medenî Kanunun 713. maddesindeki kanunî ilânlar yaptırıldıktan sonra,
3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca davacı adına tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı kanunun 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözönünde bulundurularak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır." denilmiştir.
Yargıtay bozma kararına uyan mahkemece bozma sonrasında yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne, ... ili ... ilçesi ... ... köyü sınırları içerisinde köy içi mevkiinde kalan 08/07/1991 tarihli 11 nolu Orman Kadastro Komisyonunun dış sınır tutanağında 110, 111, 112 ve 113 nolu OS noktalarının oluşturduğu hattın Doğusunda kalan, Kuzeyi, Batısı ve Güneyi ... Devlet Ormanı, Doğusu ise yol olan 01/10/2014 tarihli harita mühendisi bilirkişi ... tarafından hazırlanmış krokide (A) harfi ile gösterilen 997,38 m2 miktarlı, üzerinde iki katlı kargir bina bulunan taşınmazın arsa vasfı ile davacı ... ... adına TMK'nın 713. maddesi çerçevesinde tapuya tesciline,
... ili ... ilçesi ... ... köyü sınırları içerisinde köy içi mevkiinde kalan 22/06/1991 tarihli 11 nolu Orman Kadastro Komisyonunun dış sınır tutanağında 38-39-40 nolu OS noktalarının oluşturduğu hattın Güneybatısında kalan, Kuzeybatısı ... fındıklığı, Kuzeydoğusu ... Devlet Ormanı, Güneydoğusu ... fındıklığı, Güneybatısı ... fındıklığı ve ... Devlet Ormanı ile çevrili olan, 01/10/2014 tarihli harita mühendisi bilirkişi ... tarafından hazırlanmış krokide (B) harfi ile gösterilen 8893,73 m2 miktarlı taşınmazın tarla vasfı ile davacı ... ... adına TMK'nın 713/1. maddesi çerçevesinde tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 28.08.1992 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.
Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Dava konusu taşınmazlar paftasına orman yazılarak tapulama harici bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak; dosya kapsamından davacının ... olduğu anlaşıldığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 ve 2. paragraflarında krokide (A) ve (B) harfiyle gösterilen taşınmazların tarla vasfıyla davacı ... ... adına TMK'nın 713/1. maddesi çerçevesinde tapuya tesciline şeklinde hüküm kurulmuş olması doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hükmün 1 ve 2. paragraflarında yer alan “...” ifadesinin kaldırılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HMUK'nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/09/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.