Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/2940 K.2016/5097

Taraflar arasındaki davada Kocaeli 3. Asliye Hukuk ile Kocaeli Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın idareye ait kütüphanenin su kullanımı ile ilgili olduğu ve uyuşmazlığın Tüketici Kanunu kapsamında kaldığı gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kocaeli Tüketici Mahkemesi ise davacı idarenin "tüketici" olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun 2. maddesi uyarınca, bu Kanunun 1. maddesinde belirtilen amaçlarla “Mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemi” kanun kapsamındadır. Kanunun 23/1. maddesi uyarınca, bu kanun kapsamından doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir.

4077 sayılı Kanunun 3. maddesinde tüketici, bir mal veya hizmeti, "Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla” edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi; tüketici işlemi ise, "Mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlem” olarak tarif edilmiştir.

Bu nedenlerle, mal veya hizmet alımına dair bir ilişkinin Tüketici Kanunu kapsamında kabul edilebilmesi için, satıcı/sağlayıcı kişinin "Ticari veya mesleki amaçla hareket eden" bir kişi, mal veya hizmet alan kişinin ise ticari veya mesleki amaçla hareket "etmeyen" bir kişi olması ve taraflar arasında sözleşme veya hukuki işlem bulunması gerekmektedir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkil kuruma bağlı olarak hizmet vermekte olan Zübeyde Hanım Halk Kütüphanesine 56.797,42.-TL'lik su faturası gönderildiğini, söz konusu faturada belirtilen 9460 ton suyun kullanımının gerçekle bağdaşmadığını belirterek, davacı müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Buna göre davacının 4077 sayılı Kanunda belirtilen “Tüketici” tanımına girmediği anlaşılmakla, uyuşmazlığın 6100 sayılı HMK'nın 2/1. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.