Davacılar vekili 18.02.2013 ve 14.08.2013 tarihli dilekçe ile Sarıyer ilçesi, ... köy, ..., ... mevkii, sıra no:14, eski:6, yeni:25 kapı noda 73.520 m² yüzölçümüyle tapu siciline kayıtlı taşınmazın, 26/256 hissesinin davacılardan ..., 35/256 hissesinin ise ... adına kayıtlı iken, 315 parsele revizyon gördüğü, taşınmazın 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda Devlet Ormanı olarak tescil harici bırakıldığı, 1988 yılında 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi ile orman sınırı dışına çıkarıldığı,
davacılar ile birlikte diğer hissedarlar tarafından kadastro mahkemesine açılan orman kadastrosuna itiraz davasının 12.06.1995 gün 1995/3-9 sayılı karar ile reddedildiği ve bu suretle davacıların mülkiyet haklarının ihlal edildiği iddiasıyla, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince zararın tazmini istemiyle, şimdilik 30.000'er TL üzerinden ayrı ayrı dava açmış, 28.01.2014 tarihli dilekçe ile harç yatırmaksızın bilirkişi raporu ile belirlenen değerlere göre talep miktarını arttırmıştır.
Davalı Hazine vekili, 315 parsel sayılı taşınmazın 1958 yılında yapılan kadastro çalışmalarında Devlet Ormanı olarak tescil harici bırakıldığı, kadastro mahkemesinin 1997/3-1998/15 sayılı zilyetlik tespiti davasının feragat nedeniyle reddedildiği, Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı, 1958 yılında yapılan kadastro tesbitinin iptaline ilişkin açılmış bir dava bulunmadığı, davacılara ait olup da iptal edilmiş bir tapu kaydının bulunmadığı, zamanaşımı süresinin dolduğu savunmasıyla davanın reddini istemiştir.
Mahkemece ayrı ayrı açılan davalar birleştirildikten sonra, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine ve kamulaştırma davalarında uygulanması gereken 24.05.2013 gün, 6487 sayılı Kanunun geçici 6. maddesi gereğince 1.500'er TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı Hazineye verilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından esasa, davalı Hazine vekili tarafından ise vekalet ücretinin nispi tarifeye göre hesaplanması gerektiğine ilişkin olarak temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat davasıdır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, konusu para ile değerlendirilen tazminat davasında, harcı yatırılan ilk dava değeri olan 30.000.-TL üzerinden, davalı Hazine yararına, nispi tarifeye göre vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği halde, maktu vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Bu sebeple hükmün 1. bent 2. paragrafının ve 2. bent 2. paragrafının hükümden çıkarılarak, yerlerine "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 3.600,00.-TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine" yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle,
duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.100,00.-TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı Hazineye verilmesine 27/02/2018 günü oybirliği ile karar verildi.