Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/4236 K.2017/8816

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde özetle;... apartmanın zemin katında bulunan tapu kayıtları ve yapı kullanım izin belgesine göre 6 dükkan ve 1 işyerinden 2007 yılına kadar Kat Mülkiyeti Kanununa göre genel giderlere katkı payı ile yakıt bedeli alındığını, 2007 yılından sonra ise herhangi bir karar olmaksızın gerek Kat Mülkiyeti Kanununa ve gerekse de yönetim planına aykırı olarak genel giderlere katkı payı ile yakıt bedelinin yönetim tarafından dükkanlar ve iş yerinden alınmadığını,

dükkan ve işyerleri bu zorunlu giderlerden muaf tutulduğundan bunların payına isabet eden zorunlu masrafların kendisinden ve diğer kat malikleri tarafından ödendiğinden mağdur edildiğini belirterek kendisinden fazladan tahsil edilen 7.500.-TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, sebepsiz zenginleşme davasının öğrenmeden itibaren 2 yılda açılması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hatalı değerlendirme ile hüküm kurulmuştur. Türk Borçlar Kanununun 147. (BK m.126) maddesinin 1. bendi gereğince dönemsel edim niteliğindeki aidat alacakları 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Buna göre, mahkemece Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesi ve yönetim planının ilgili maddeleri uyarınca davacının fazladan yaptığı herhangi bir ödemenin olup olmadığı tespit edilip, bir kısım davalıların zamanaşımı def’inde bulundukları da dikkate alınarak ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.