KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2017/4982 E., 2019/5830 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Çekişmeli ...... bulunan 107 ada 1 parsel sayılı 90.107,56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliğinde Hazine adına tapuda kayıtlıdır.
Davacı dava dilekçesi ile sınırlarını bildirdiği taşınmazın babasından miras kalan tarım arazisi olup üzerine tavuk çiftliği kurduğunu, bu araziye de 19/06/1930 tarihli eski tapu kaydı kapsamında hissedar olduklarını, kadastro tespit çalışmaları sırasında arazinin orman vasfı ile tescil edildiğini, dava konusu arazinin hemen yanında kendi tapulu arazisinin bulunduğunu belirterek dava konusu tahmini 5 dönüm miktarındaki arazinin orman vasfının iptali ile kendi parseli olan 39 parsele eklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; hava fotoğrafında dava konusu alanın çalılık olması, eğiminin %12'den az olması, amenajman planında ziraat arazisi olarak belirtilmesi, eski tapu kaydı kapsamında kalması değerlendirildiğinde dava konusu alanın orman niteliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile;
Dava konusu ........ 107 ada 1 parselin tapusunun kısmen iptali ile 31/12/2015 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 4139,97 m2'lik alanın aynı yerde bulunan komşu 107 ada 39 parsele eklenmek suretiyle davacı ... tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince yapılan ve 11.05.2007 – 11.06.2007 tarihleri arasında kısmî ilâna çıkarılıp kesinleşen orman sınırlandırılması vardır.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2017/4982, K. 2019/5830, 14 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama