Dava konusu ..... mahallesinde bulunan 8256 ada 1 parsel sayılı 4022,00 m² yüzölçümlü ve arsa vasıflı taşınmaz, tapuda davalılar adına kayıtlıdır.
Davacı Orman Yönetimi vekili;.....mahallesinde bulunan 8256 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalılar adına kayıtlı bulunduğunu, ancak dava konusu taşınmazın 474 m²'lik kısmının kesinleşmiş orman sınırı içinde kaldığının tespit edildiğini, bu nedenle, taşınmazın orman sınırı içinde kalan bölümünün davalılar adına tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescili ve davalıların taşınmaza vaki müdahalelerinin önlenmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece 2013/500 E. - 2014/789 K. sayılı kararı ile davanın kabulü ile davalı 8256 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 474,33 m²'lik kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, davalıların bu alana yapmış olduğu müdahalelerinin men'ine karar verilmiş; hüküm, davalı gerçek kişiler vekili tarafından esasa ilişkin olarak temyiz edilmekle Dairenin 04/05/2016 gün ve 2016/4312 E. - 5087 K. sayılı kararı ile tapu iptal ve tescile ilişkin kısmı onanmış, elatmanın önlenmesine ilişkin kısmı bozulmuştur.
Hükmüne uyulan kısmen onama kısmen bozma kararında özetle; “...1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kısmen orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı gerçek kişiler vekilinin tapu iptali ve tescil davası yönündeki temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
2) Davalı gerçek kişiler vekilinin elatmanın önlenmesi davasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dava konusu taşınmazlar, davalılar tarafından dava tarihine kadar tapu kaydına dayanılarak tasarruf edildiğinden ve bu tarihe kadar davalılar tarafından çekişmeli taşınmazlara haksız elatma sözkonusu olmadığından, Orman Yönetiminin elatmanın önlenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, davalıların taşınmaza yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmiş olması usûl ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir...” denilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda mahkemece; Orman Yönetiminin elatmanın önlenmesine ilişkin talebinin ve davanın bu kısmının reddine, tapu iptali ve tescil davası yönünden karar onandığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından elatmanın önlenmesi ve vekalet ücretine ilişkin kısımlarına yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 14.04.1997 tarihinde ilân edilerek 14.12.1999 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
Dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu edilen taşınmazın kısmen orman tahdidi içinde kaldığı belirlenerek; davacı Orman Yönetiminin davasının, tapu iptali ve tescil talebi yönünden kabulüne, davanın açıldığı tarihte davalıların dava konusu yere tapuya dayalı olarak tasarruf ettiklerinden davacı Orman Yönetiminin elatmanın önlenmesi talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak; davacı Orman Yönetiminin dava açarken harca esas değeri 1.000,00 TL olarak göstermesi ve daha sonra tamamlama harcı da yatırmamış olması sebebiyle karar tarihi olan 2017 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi hükmüne göre davacı lehine vekalet ücretinin maktu 1.980,00 TL olarak hükmedilmesi gerekirken bilirkişi heyeti raporunda belirlenen taşınmaz değeri üzerinden nispi olarak hesaplanan 17.333,92 TL hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün vekalet ücretlerine ilişkin 3. bendinin tamamen hükümden çıkarılarak yerine “Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş olduğundan hüküm tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.980,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.