Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/8045 K.2020/1218

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 2007 yılından beri Yeni Ata Bilge sitesinde oturduğunu, sitenin araç ve yaya giriş kapısı ve sadece yaya giriş kapısı olmak üzere iki kapısı varken 2013 yılında davalı yönetim tarafından dolmuş yolu olarak bilinen jeneratörün karşı duvarına bir yaya giriş kapısı daha açtığını, giriş çıkışların çiple yapıldığını, bu kapıda güvenlik bulunmadığını, 07.10.2015 günü evinde hırsızlık yapıldığını, 50-60.000 TL tutarındaki altın ve pırlantalarının çalındığını, site güvenlik kameralarından üç şüpheli kadının belirlendiğini,

yönetim tarafından 2013 yılında açılan kapıdan kadınların anahtarımızı yanımıza almayı unutmuşuz diyerek 18-20 yaşlarındaki bir erkek şahsa kapıyı açtırarak içeri girdiklerinin anlaşıldığını, kendi oturduğu binadan çıkış yapan bir bayanın kapıyı açmasından sonra açık kapıdan içeri girip asansörle en üst kata çıkıp orada oturanlar evde olduklarından bir alt katta kendisinin oturduğu daireye girmiş olduklarını,

davalı site yönetiminin yönetim planının 23. maddesi uyarınca site güvenliğinin temini için özel güvenlik şirketleriyle hizmet sözleşmeleri yapar hükmü uyarınca site güvenliğinden sorumlu olduğunu beyan ederek şimdilik 5.000TL maddi zararın dava tarihiden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 07/11/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 23.398,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının evinde meydana gelen hırsızlık olayından dolayı çalınan ziynet eşyalarının değeri için davalı site yönetiminden tazminat isteminde bulunmuş, davalı site yönetiminin hırsızlık olayının oluşumunda yeterli sayıda güvenlik görevlisi istihdam etmeyerek güvenlik zaafiyetine sebep olduğundan %40 oranında kusurlu olduğu, çalınan ziynet eşyalarının toplam değerinin 58.497TL olduğu, davalının bu miktardan kusuru oranında sorumlu tutulması gerektiğinden, davanın kabulüne 23.398 TL'nin (5000 TL'sinin 18/12/2015 dava kalan 18.398 TL'sinin 7/11/2016 ıslah tarihlerinden itibaren) yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi davacının dava dışı üçüncü kişiler tarafından kasten işlenen hırsızlık eylemi ile zarar gördüğü, bu kişilerin siteye davalı yönetim tarafından açtırılan kapıdan bir başka site sakininin kapıyı açması sonucu içeri girdikleri, söz konusu kapının, kat malikleri kurulunda alınan karar ile açtırılmış olduğundan davalı yönetimin vekil olarak kat malikleri kurulunda alınan kararı yerine getirmiş olmasından dolayı kendisine bir kusur atfedilemeyeceği, davalı yönetimin, davacının üçüncü kişilerin ağır kusurlu eylemleri ile uğradığı hırsızlık olayından dolayı uğradığı maddi zarardan sorumluluğu da bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun

kabulü ile, ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/11/2016 gün ve 2015/561 Esas - 2016/428 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353. maddesinin 1. fıkrası (b) bendinin 2. maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2017 yılı için 41.530.-TL'dir.

Temyize konu edilen miktarın 2017 yılı kesinlik sınırının altında olması nedeniyle bölge adliye mahkemesinin 17/03/2017 tarihli kararı kesin niteliktedir. Kesin olan kararın temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.