Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/10030 K.2015/630

Dosya kapsamından suç tarihinin 2003 yılının Haziran ayı olduğu kabulü ile yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında “Dolandırıcılık” suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ''nitelikli dolandırıcılık'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde düzenlenen uzatmalı dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında “Resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında; aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, suça konu çeklerin sanık tarafından ...Şirketi yetkililerine verildiği ve bu çeklerin farklı zamanlarda düzenlendiği veya kullanıldığına dair delilin de bulunmadığı cihetle; 5237 sayılı Yasa hükümleri 765 sayılı Yasaya göre daha lehe sonuç doğuracağından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.