Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/2251 K.2015/3410

Sanığın tebligat yapılan tarihte cezaevinde olduğu ve Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan ilk tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık müdafiinin “idari para cezasına” yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık aleyhine 5326 sayılı Kabahatler kanununun 40.maddesi uyarınca hükmolunan idari para cezasına ilişkin kararın aynı kanunun 27/5.madde ve fıkrası uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, istemin itiraz olarak kabulü ile merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık müdafiinin temyizi nedeniyle 6136 sayılı kanuna aykırılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.