Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/3518 K.2015/5259

I-Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, yasal süresinden sonra 28.07.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından süresinden sonra vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II-Cumhuriyet savcısının iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK'nun 268. maddesinde tanımlanan suçun oluşabilmesi için sanığın öncelikle bir suç işleyip kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerekeceği, .... promil alkollü olduğu halde araç kullanırken yakalanan sanığın, kendisini müştekinin kimlik bilgileri ile görevlilere tanıtarak müşteki hakkında trafik idari para cezası ve sürücü belgesi geri alma tutanağı düzenlenmesine neden olmaktan ibaret oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eyleminin,

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin yerleşik içtihatlarına göre güvenli şekilde alkollü araç kullanma sınırının 1,00 promil olarak kabul edilmesi ve sanığın alkol ölçümü dikkate alındığında, sanığın TCK' nın 179/3 maddesinde düzenlenen alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin bu halde araç kullanması suçunu oluşturmadığı,

bu hali ile TCK' nın 268. maddesi kapsamında cezalandırılamayacağı, ancak başkasına bir suç isnadı niteliğinde olmasa bile belgeyi düzenleyen memura kimlik bilgileri hakkında gerçek dışı beyanda bulunmak suretiyle tutanak tutulmasına sebebiyet vermesi nedeniyle eylemin resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek iftira suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,