Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/6709 K.2016/2150

Yokluğunda verilen hükmün sanığın sorgusunda verdiği “...Mah. ... Kent Sit....” adresine tebliğe çıktığı, ancak tebligat parçası üzerine no kısmının altına el yazısı ile 119 yazıldığı, bu sebeple 03.07.2012 günü yapılan tebliğ işleminin belirtilen adresteki hangi numaraya yapıldığının belli olmadığı ve sanığın da 19.12.2012 havale tarihli dilekçesinde kendisine tebligat yapılmadığını, karardan 18.12.2012 günü haberdar olduğunu belirtmesi karşısında, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Dosya içerisinde fotokopisi bulunun motorlu araç trafik belgesinde, sahteliği iddia olunan fenni muayene işleminin 30.10.2010 gününe kadar geçerli olduğunun belirtildiği, ancak bu işlemin hangi tarihte yapıldığının yazılı olmadığı görülmekle, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğundan, suça konu sahte belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde aslının dosya içine konulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Adli emanete kayıtlı bulunan suça konu belge akıbeti hakkında bir karar verilmemesi, yasaya aykırı,

b- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,