Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/10066 K.2006/9360

Davacı maaşından kesilen sosyal güvenlik destek primi kesintisinin iptaliyle, kesilenlerin yasal faiziyle birlikte ödenmesine, karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle reddine dair 25.4.2006 tarihli ek kararının yine davalı vekilince temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı davalı kurumun Sosyal Güvenlik Destek Primi kesilmesine ilişkin işleminin iptali kesilen destek primleri ve gecikme faizlerinin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Davalı kurumca davanın kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine verilen ek karar ile HUMK'nun 427 maddesinde yer alan 40.00 YTL'lik kesinlik sınırının 14.7.2004 tarih ve 5219 sayılı yasanın 2. maddesi ile 1.000.00 YTL'ye yükseltildiği hükmolunan toplam 528.50 YTL'nin kesinlik sınırının altında kalktığından bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmisse de varılan sonuç doğru değildir.

Öncelikle dava nitelik itibariyle tesbit davası olup hukuki bir ilişkinin varlığı yada yokluğu dava konusu edildiğinden dava değeri itibariyle kesinlikten söz edilemez.

Bu nedenle temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verilerek işin esası incelenmelidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 4447 sayılı Yasanın 38. maddesi ile 1479 sayılı ... Yasasının geçici ek madde 20.'deki düzenlemeye göre ...'dan yaşlılık aylığı aylığı alan kişilerin mesleklerini yürütmeleri halinde söz edilen prime tabi olacakları öngörülmüştür.

Somut olayda davacının Arsin Şöforler odası kaydı 30.10.1992-12.8.2005, Trabzon Esnaf ve Sanatkarlar odasındaki kaydı 10.6.1985-20.4.2002, ... ve Sanatkarlar odasındaki kaydı ise 20.12.1972-31.12.2001 tarihleri arasında devam etmiştir. Bu kayıtların sigortalılık yönünden karine oluşturduğunun kabulü gerektiğinden davacı yanca bu karinenin aksinin ispatlanması gerekir. Tanık anlatımları soyut düzeyde olup bu karinenin aksini ispata yeterli değildir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinin öngördüğü koşullardan birisi olan kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun dava konusu olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasında yasal zorunluluk vardır.

Yapılacak iş; davacının 12.8.2005 tarihine kadar oda kayıtları devam ettiğine göre bu tarihe kadar kendi nam ve hesabına çalışmasının olup olmadığı yönünden davacının işi gereği Trafik Ceza Makbuzları, zabıta araştırması, şehirler arası otogar görevlilerinin gerektiğinde tanık olarak dinlenerek toplanan kanıtların değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.