Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/19618 K.2007/8241

Davacı, iş kazası sonucu malülietinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı her ne kadar maddi ve manevi tazminat istemişsede, maluliyetin (0) olması nedeni ile maddi tazminat istemiyeceğinden, mahkeme kararında geçici iş göremezlikten toplam 11.09 YTL alacaklı olduğunu belirterek taleple bağlı karar vermiş, hesaplanan ve hükmedilen tazminat kesinlik sınırı içinde kaldığından davalının maddi tazminat taleplerine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranın %.0 olması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne,özellikle 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine, hak ve nesafet kurallarına göre, davacı yararına 1.000.00YTL manevi tazminat yerine 2.500.00 YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

.