Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/112 K.2007/20083

Davacı, 30.09.2001 tarihli terk işleminin geçerli sayılarak terki iptal eden ve borç çıkaran kurum işleminin iptaliyle, 31.03.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2- Dava, 30.09.2001 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olmadığının ve 31.03.2005 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden davacının 01.09.1988 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, 01.10.2001-31.03.2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalı olarak tescil kaydının bulunduğu, davacı, 26.09.2001 tarihli tarımsal faaliyetini sona erdirdiğine ilişkin terk dilekçesi vermesine rağmen tarımsal faaliyetinin devam ettiği gerekçesiyle Kurumca terk işleminin yapılmadığı, böylece 01.10.2001-31.03.2005 tarihleri arasında, 1479 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğu ve primleri tamamen ödenmiş olan dönemde de tarım ... sigortalısı sayıldığı,

tahsis talep tarihi olan 31.03.2005 tarihi itibariyle tarım ... sigorta kolundan prim borcu olması nedeniyle Kurumca tahsis talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan araştırmada ise, davacının, kendisine ait tapulu arazilerinin olduğu, Ziraat Odasında 1992 yılında başlayan kaydının 27.09.2001 tarihinde sona erdiği, ancak daha sonra 20.06.2002-23.06.2004 tarihleri arasında yeniden devam ettiği, Tarım Kredi veya ...

Ekicileri Kooperatifi ortağı olmadığı, 2002,2003,2004 ve 2005 yıllarında doğrudan gelir desteğinden yararlandığı, Tekel İşletme Müdürlüğü’ne teslim ettiği ürün bedelinden ilk defa 12.05.1994 tarihinde ... prim kesintisi yapıldığı, bundan sonra 1995,1996,1997,1999,2000 yıllarında ve 31.05.2001 tarihinde de kesintilerin yapıldığı görülmektedir.

Bu deliller ışığında, davacının tarımsal faaliyeti devam ettiğinden uyuşmazlık konusu olan 30.09.2001-31.3.2005 tarihleri arasındaki dönemde de 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı sayılması gerektiği açıktır. Ancak davacı, anılan döneme ilişkin primleri 1479 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalılık kolundan ödemiştir.

İsteğe bağlı sigortalılık primi daha yüksek olduğundan ve davacının hem tarım ... sigortalılığı, hem de isteğe bağlı sigortalılığı aynı çatı altında, ...’da bulunduğundan hizmet süresi sonuç itibariyle değişmeyecektir. Davacının 04.11.1945 doğumlu olup, yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu 31.03.2005 tarihinde 2926 sayılı Yasa’ya tabi olarak 16 yıl 6 ay 29 günlük sigortalı hizmeti bulunmakta ve prim ve gecikme zammı borcu da bulunmamaktadır. .

Öte yandan 4956 sayılı yasanın 56.maddesiyle 2926 sayılı Yasa'nın geçici 17.maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de, aynı yasanın 54.maddesi ile 1479 sayılı Yasa'nın geçici 10.maddesinin 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılara da uygulanacağı düzenlenmiştir. 1479 sayılı Yasa'nın geçici 10.maddesinin yürürlükten kaldırılan 2926 sayılı Yasa'nın geçici 17.maddesinin müadili olduğu ortadır.

1479 sayılı Yasa’nın Geçici 10/3-a maddesi gereğince davacı tahsis talep tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olarak kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesi gerekirken Mahkemece “davacı tarafından yapılan kayıt dondurma işlemini iptal eden kurum işleminin kaldırılmasına” ve “01.04.2005 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitine” karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.