Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/4509 K.2008/1374

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 05.10.2003-15.06.2004 ve 13.09.2004-03.01.2005 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının tesbitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 05.10.2003-15.06.2004 ve 13.09.2004-03.01.2005 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kurum’a kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti ve ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece tanık sözlerine dayalı olarak davacının davalı ile aralarında hizmet akdine dayalı çalışmasını ispatlayamadığından istemin reddine karar verilmiştir.

Oysa, ifadesi hükme dayanak alınan tanıklar davalı işyerinde çalışan dönem bordro tanıkları olsa da davacı ile aynı mekanda çalışan kişiler değildir.Tanıkların bir kısmı işverene ait E.ilçesindeki yemek fabrikasında çalıştığı halde davacı Y.kasabasındaki ilköğretim okulunda davalı işverene bağlı olarak çalıştığını iddia etmektedir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş, davacının tesbitini istediği tarihler arasında çalıştığını iddia ettiği okuldaki aynı dönemde görev yapan hizmetli, öğretmen ve idareciler ile belediye başkanı,muhtar gibi kişilerin bilgilerine başvurulmak, okulun mevcudunun ne olduğu, kaç öğün yemek verildiği gibi çalışmanın süresi ve şekline ilişkin olabildiğince delilleri toplayıp, bunları birlikte değerlendirerek fiili çalışma olup olmadığı konusunda sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.