Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/8105 K.2007/10222

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık; 3.kişinin İcra İflas Kanun'nun 96. maddesi ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

Davacı 3. kişi; 12.05.2001 tarihinde haczedilen ev eşyalarının; Ankara 26.İcra Müdürlüğünün 1997/3225 sayılı takip dosyasındaki 11.12.1997 tarihli ihaleden dedesi E.(E.C.tarafından satın alındığını, 24.12.1997 tarihli yazılı hisse sözleşmesi ile kendisine devredildiğini, haciz mahalli adreste tek başına oturduğunu ve bu nedenle ev eşyalarının kendisine ait olduğunu ileri sürmüştür.

Dava dayanağı delil olarak ileri sürülen Ankara 26.İcra Müdürlüğünün 1997/1853 sayılı dosyasındaki alacağın 28.04.1997 tarihinde takibe geçilmesinden hemen sonra 18.07.1997 tarihinde 10.000 YTL. alacak için takibe geçildiği; davacının babası borçla E.C.'un evinde haczedilen ev eşyalarının 11.12.1997 tarihinde tek ihale alıcısı borçlunun babası E.E.C.tarafından 2.970 YTL. ihale bedeli ile satın alındığı; bu satıştan sonra herhangi bir işlemin yapılmadığı ve 24.03.1999 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığı anlaşılmıştır.

Davaya konu esas takipten hemen sonra; 10.000 YTL. alacak için başlatılan takipte; alacağın yaklaşık 1/3 oranındaki ihale bedeli ile yetinilerek, kalan alacak için herhangi bir takip işlemi aypılmaksızın dosyanın işlemden kaldırılmış olması olgularından; bu takibin sadece alacaklılardan mal kaçırma amacıyla danışıklı olarak başlatıldığı ve buna bağlı olarak ihalesinde danışıklı olması nedeniyle; yapılan hibe işlemide geçersiz olup haklarını etkilemeyecektir.

Dosya içeriğinden halen borçlu babası ile birlikte oturduğu sabit olan davacı 3. kişinin, danışıklı ihale ve hibe dışında herhangi bir mülkiyet belgesi ile dava konusu eşyaların kendisine ait olduğunu ispatlayamamıştır.

Öte yandan; mahkemenin kabulüne göre; davacı alacaklının kötü niyeti ispatlanmadığı bu nedenle İcra İflas Kanunun 97/15. madde uyarınca şartlar, oluşmadığı halde davacı 3. kişi yararına tazminata hükmedilmeside usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın davanın reddi yerine kabulüne karar verimesi isabetsizdir.

O halde, davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.