Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/12289 K.2009/11574

Davacı, davalı işveren nezdinde 1999-2007 tarihleri arası çalıştığı günlerin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere,hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ,davalıya ait anaokulunda usta öğretici olarak 12.07.1999-16.12.2007 tarihleri arasında çalıştığını, hizmet süresinin kuruma eksik bildirildiğini belirterek, kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tesbitini talep etmiştir.

Mahkemece 12.07.1999-01.01.2000 tarihleri arasında 169 gün, 01.01.2000- 03.01.2000 arası 2 gün, 16.06.2001-10.10.2001 arası 114 gün olmak üzere toplam 285 günlük hizmetin tesbitine karar verilmiştir.

Davacının Kurum kayıtlarına yansıyan işe giriş tarihi 03.01.2000 tarihidir. Dosya içinde yer alan iş sözleşmesi ile İstanbul Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün düzenlediği 26.09.2001 tarihli belgede davacının işe başlama tarihi 26.04.2000 olarak belirlenmiştir.

Bu durumda davacının 03.01.2000 tarihinde sigortalı olarak kurum kayıtlarında yer aldığı, iş sözleşmesi ile İl Milli Eğitim Müdürlüğünce düzenlenmiş çalışma izninin daha sonra tamamlandığı, resmi kurumların yazılı kayıtlarına geçen süreler dışında çalışma olgusunu ispatlar şekilde hizmetinin bulunmadığı, resmi kayıtlarda yer alan bilgilere karşı tanık sözlerine de itibar olunmayacağı açıktır.

Tüm dosya içeriğine göre hizmet tesbitine konu olması gereken süre; kurum kayıtlarına göre sigortalılığın başladığı 03.01.2000 tarihinden sonra kuruma bildirilmeyen süreden ibarettir.Aksine düşünce ile resmi kayıtlar dışında yer alan sürenin tesbit konusu yapılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, HUMK nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

.