Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/13537 K.2010/10241

Davacı, yaşlılık aylığının geç bağlanmasından dolayı faiz alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine 2-Dava, davacıya yaşlılık aylığının geç bağlanması nedeniyle 01.07.2001-9.11.2007 tarihleri arasındaki birikmiş faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 8.6.2001 tarihli tahsis talep dilekçesi ile 506 sayılı Yasa Hükümleri gereğince yaşlılık aylığı talep ettiği, ancak davalı Kurumca aynı tarihlerde 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğu gerekçesiyle 1.11.1989-30.11.1989 tarihleri arasındaki 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalılığının ve buna bağlı olarak da isteğe bağlı sigortalılığının iptal edilerek aylık talebinin reddedildiği, davacıın açtığı ...

İş Mahkemesinin 2003/353 Esas no'lu dosyasında görülen dava sonucu davacının 1.11.1989-30.11.41989 tarihleri arasındaki zorunlu sigortalılığın geçerli olduğunun tesbitine ilişkin olarak verilen kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 19.6.2007 tarihli onama kararı ile kesinleşmesi üzerine davalı Kurumca davacıya 25.11.2007 tarihinde 1.7.2001 tarihi itibariyle aylık bağlanıp birikmiş aylıklarının 25.11.2007 tarihinde ödendiği, davacının birikmiş aylığı almadan önce davalı Kurum kayıtlarına 9.11.2007 tarihinde giren dilekçe ile faiz alacağı hakkını saklı tuttuğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 116. maddesi “Kurum, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanması veya toptan ödeme yapılması için gerekli belgeler tamamlanınca, bağlanacak aylıkları ve yapılacak toptan ödemeleri hesap ve tesbit ederek en geç üç ay içinde ilgililere yazı ile bildirir. Sigortalı ve hak sahibi kimseleri, kararı bildirilen yazıyı aldıkları günden başlamak üzere bir yıl içinde yetkili mahkemeye başvurarak Kurumun kararına itiraz edebilirler. İtiraz kararın uygulanmasını durdurmaz.” hükmünü içermektedir.

BK nun 113. maddesinde yazılı saklı durumlar hariç olmak üzere “asıl borç ifa veya başka bir suretle sona erdiği takdirde kural olarak diğer fer’i haklar da sona erer.Ancak BK 113/2 de bu kuralın faiz yönünden ayrık durumunu düzenlemiştir. Anılan maddeye göre;” faiz talep hakkının saklı tutulduğu “ durumda asıl borç sona ermiş olsa bile borcun fer’isi olan faiz sona ermez.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ödenmesi gereken faiz miktarının hesabında 1.7.2001-25.11.2007 tarihleri arasındaki dönem için aylık ve Sosyal Yardım Zamlarının Kurum tarafından bildirilmediği gerekçesiyle mevcut olan Temmuz 2001 ile Mart 2003 arasındaki dönem için SSK’nun bildirdiği aylık miktarı esasa alınarak sonraki dönem için her ay için bir miktar artış yapılarak tesbit edilen aylık miktarları üzerinden faiz hesabı yapıldığı, ödenen aylıklar belli olmasına rağmen belgelerin getirtilmemesi nedeniyle varsayımsal artışla sonuca gidildiği görülmüştür.

Yapılacak iş davalı Kurumdan 1.7.2001-8.11.2007 tarihleri arasında ödenen aylıklara ilişkin belgelerin tamamı getirtilerek davacının ödenen aylıklar üzerinden hak edeceği faiz alacağı yönünden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak 5.3.2009 tarihli kararı davacının temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.