Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/14130 K.2010/10045

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 26.2.1994- 2.5.1999 ve 17.4.2001- 30.7.2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan ... San.Ltd.Şti.vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı işveren ve davacı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine

2-Dava, davacının 26.2.1994- 2.5.1999 ve 17.4.2001-30.7.2008 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen toplam 1006 gün hizmetinin tespiti ile işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsiline istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti isteminin reddine, işçilik alacakları isteminin kısmen kabulü ile 250,00 TL yıllık izin ücreti alacağının davalı işverenden dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinden davacı adına 1.9.1996 ve 1.5.2001 tarihli işe giriş bildirgelerinin Kuruma verildiği, işyerinin 20.3.1993 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, hizmet cetveline göre davacının davalı işyerinde 1.9.1996-20.5.1999 ve 1.5.2001-2.8.2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının Kuruma bildirildiği, davacının 2002-2007 arasındaki yıllarda yıllık izinlerini kullandığına dair imzalı belgelerle, davacının 31.7.2008,1.8.2008,2.8.2008 tarihlerinde işe gelmediğine dair tutulan tutanakların davalı işveren tarafından dosyaya sunulduğu görülmektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelere taraf tanıklarının beyanlarına ve dosyadaki delilere göre mahkemece verilen kıdem ve ihbar tazminatı dışında kalan işçilik alacakları ve hizmet tespiti isteminin reddine ilişkin karar yerindedir.

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin, işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır

4857 sayılı İş Kanununun 25 II- ( g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde 10 yılın üzerinde geçen çalışmaları olduğu açıktır. Davacı askere gidip geldikten sonra da istikrarlı şekilde uzun yıllar sorunsuz çalışan bir işçi olup kıdem ve ihbar tazminatını gözardı edecek şekilde sebepsiz olarak iş aktini feshetmesi veya devamsızlık yapması hayatın gerçeklerine uygun düşmez.

Kaldı ki davalı işyerindeki çalışmaları devam eden tutanak tanıkları davacının ayrılmadan önce işten ayrılacağını kendisinden duyduklarını beyan ettikleri halde işten ayrılma gerekçesi konusunda bir ifade de bulunmadıkları da görülmektedir.

İşverence devamsızlık için tek taraflı tutulan tutanakların ilk bakışta her zaman düzenlenebilir nitelikte oldukları da dikkate alındığında işverenin iş aktini haklı bir nedene dayalı olarak feshettiğini kanıtlayamadığı anlaşıldığına göre davacı yararına kıdem ihbar tazminatının bilirkişiye hesaplatılarak hüküm altına alınması gerekirken reddine karar verilmesi ve hizmet tespiti isteminin reddi nedeniyle davalı işveren ile birlikte davalı Kurum yararına tek bir avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken sadece Kurum yararına avukatlık ücreti verilmesi isabetsiz olmuştur .

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.