Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/14472 K.2010/11613

Davacı, davalı işveren nezdinde Nisan 1992-15.11.2005 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı, 1992 Nisan ayından itibaren 15.11.2005 tarihine kadar her yıl 8 ay davalılardan işverene ait işyerinde sürekli olarak çalıştığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının davalıya ait 7917.19 sicil sayılı iş yerinde 01.04.1993-27.10.2005 tarihleri arasında önceden sigortaya bildirilen süreler dışında toplam 515 gün (1 yıl 5 ay 5 gün) asgari ücretle hizmet akdine dayalı 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı çalışması olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen, hüküm fıkrasında davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulması ve davalılar lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi, yargılama giderlerinin ret ve kabul oranına göre paylaştırılması gerekirken, bu yönün göz ardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.