KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2009/14723 E., 2010/12333 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2010
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalı işveren nezdinde 25.10.2004-03.01.2005 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı işverenin tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının davalıya ait işyerinde 25.10.2004-03.01.2005 tarihleri arasında geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tesbiti ile bir kısım işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417/1. maddesi uyarınca yargılama harç ve giderleri kural olarak davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir. Davada her iki tarafta kısmen haklı çıkarsa mahkeme,yargılama harç ve giderlerini,haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır.Yargılama giderlerinin neler olduğu ise H.U.M.K.’nun 423.maddesinde gösterilmiştir.Buna göre davayı kazanan davasını bir vekil vasıtasıyla takip etmiş ise,haksız çıkan taraf yargılama gideri olarak vekalet ücretine de mahkum edilir.
Somut olayda,davalı Kurum sadece hizmet tesbiti davasının tarafı olup hizmet tesbiti yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre, Kurum aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerekirken davalı Kurumun nisbi avukatlık ücretinden sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2009/14723, K. 2010/12333, 9 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama