Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/14349 K.2011/3395

Davacı, 1.7.1995 26.4.2010 tarihleri arası Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...’nun diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle 1.7.1995-26.4.2010 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüyle davacının 1.8.1995-26.4.2010 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının, ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin Temmuz 1995 tarihinde yapıldığı, 20.9.1996, 20.09.1997, 20.9.2001, 20.9.2002, 20.9.2003, 20.8.2004, 20.9.2005 ve 20.9.2006 tarihlerinde de prim kesintisinin bulunduğu, Ziraat Odası’na 28.07.2006 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu, ... Ekicileri Kooperatifi ve Tarım Kredi Kooperatifi kayıtlarının bulunmadığı, 1978 yılından beri edindiği adına kayıtlı zirai arazilerinin bulunduğu, muhtar beyanı ve zabıta araştırmasına göre tarımsal faaliyetinin kesintisiz devam ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, prim kesintisinin bulunduğu ve tarımsal faaliyetin ispatlandığı 1.8.1995-31.12.1997 ve 1.10.2001-26.4.2010 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı 1.1.1998-30.9.2001 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut muhtar beyanı ile zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.