Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/5974 K.2011/11529

Davacı, 5510 sayılı Yasanın geçici 24.maddesi kapsamında hesaplanacak prim borcundan mahsubu ile kalan fazla ödemenin iadesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davalı Kurumun temyizine gelince; Dava, 5458 sayılı Yasa kapsamında geçerli ve devam eden prim borcu yapılandırması olan davacının bu yasa kapsamında kendisinden tahsil edilen asıl prim borcu ve faizleri toplamının sonradan yürürlüğe giren ve sosyal güvenlik alacaklarının tahsiline ilişkin 5510 sayılı Yasanın Geçici 24.maddesi kapsamında hesaplanacak prim borcundan mahsubu ile kalan fazla ödemenin kendisine iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile davacının 5510 sayılı Yasanın 23 ve devamı maddelerinden yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve kayıtlardan; davacının 5458 sayılı Yasa kapsamında pirim borcunu yapılandırdığı ve pirim borçlarını Haziran 2006 tarihinden itibaren düzenli olarak ödediği, 5510 sayılı Yasanın Geçici 23 ve 24 maddeleri kapsamında getirilen ödeme kolaylığından faydalanmak için 29.6.2008 tarihinde kuruma başvurduğu,kurumca davacının bu talebinin reddedildiği davacının halen devam eden geçerli prim borcu yapılandırmasının bulunduğu anlaşılmıştır.

5510 sayılı Yasanın 5763 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren geçici 23.maddesi “22/2/2006 tarihli ve 5458 sayılı Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 1 inci ve 2 nci maddeleri kapsamına giren borçları yeniden yapılandırıldığı halde aynı Kanunun 3 üncü maddesi uyarınca yeniden yapılandırma haklarını bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ayın sonuna kadar kaybedenlerin, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden iki ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları halinde, bozulmuş olan yeniden yapılandırma anlaşmaları, 5458 sayılı Kanuna göre yapılmış olan başvuru tarihi ve taksitlendirme süresi dikkate alınmak suretiyle ihya edilir.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda davacının 5510 sayılı Yasanın geçici 23 maddesinin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşı olan 1.6.2008 tarihi itibariyle 5458 sayılı Yasa kapsamında devam eden geçerli bir prim borcu yapılandırma hakkının olduğu anlaşılmış olup bu kapsamda 5510 sayılı Yasanın geçici 23 maddesi düzenlemesine göre pirim borcunun yeniden yapılandırılması ve daha önceden 5458 sayılı Yasa kapsamında yapılandırdığı prim borcu için ödediklerinin 5510 sayılı Yasa kapsamında yeniden belirlenecek yapılandırma pirim ödemelerine aktarılarak kalanının davacıya iadesi mümkün olmadığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi,ayrıca davacının yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettirmemesine rağmen davalı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.