Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/6667 K.2012/1900

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 30.08.1984-22.09.2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 30.8.1984-22.9.2005 tarihleri arasında kesintisiz geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 1.11.1985-2.3.1987, 5.5.1989-31.7.1995, 1.8.1996-22.9.2005 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen 3232 günlük sigortalı çalışmasının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, 26.12.1967 doğumlu davacı R.. E..'nin davalılara ait işyerinde 1.11.1989-7.10.2005 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının kısmen ve kesintili olarak 5 dönem halinde Kuruma bildirildiği anlaşılmaktadır.

Dinlenen bordro ve komşu işyeri tanığı beyanlarına göre davacının, dava dışı işverene ait şehir içi yolcu taşıyan “halk otobüsünde” bir süre çalıştığı halde bu çalışmanın hangi tarihler arasında ve kimin yanında geçtiğinin yeterince araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının dava dışı işverene ait şehir içi yolcu taşıyan “halk otobüsünde” geçen çalışmasının hangi tarihler arasında ve kimin yanında geçtiği belirlenerek, davacının bu dönemde davalı işyerinde çalışmadığının kabulü ile hakdüşürücü süre de gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken dava dışı işverene ait şehir içi yolcu taşıyan “halk otobüsünde” geçen çalışmaların yeterince araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, 506 sayılı Yasa'nın 60/G maddesine göre 26.12.1967 doğumlu davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 26.12.1985 olduğu ve bu tarihten önceki çalışmalarının yalnızca prim gün sayısının hesabında nazara alınması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kabulüne karar verilen tarihler arasında davacının 6020 günlük çalışmasının bulunduğu, 2967 günlük sigortalı çalışmasının Kuruma bildirildiği, tespitine karar verilmesi gereken eksik bildirilen gün sayısının 3053 olduğu halde Mahkemece eksik gün sayısının 3232 gün olarak tespiti doğru değildir.

Yapılacak iş, davacının dava dışı işverene ait şehir içi yolcu taşıyan “halk otobüsünde” geçen çalışmasının hangi tarihler arasında ve kimin yanında geçtiğini belirlemek, dava dışı işyerinde ve askerlik hizmetinde geçen süre dışlanarak, hakdüşürücü süre ve 506 sayılı Yasa'nın 60/G maddesi de gözetilerek davacının davalı işyerinde geçen sigortalı çalışmalarının tespitine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.