Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/8017 K.2011/279

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde Şubat 1998-26.1.2005 tarihleri arasında sürekli olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum ile Yaşam Su Ürünleri San. Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Şubat 1998-26.01.2005 tarihleri arasında davalılardan ... A.Ş.’ye ait iken diğer davalı ... Ltd.Şti.’ne devredilen işyerinde geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının 15.05.1998 tarihinden önceki çalışmalarına yönelik hizmet tespiti talebinin 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesi gereğince hak düşürücü süre göz önüne alınarak reddine karar verildiği halde hüküm fıkrasının 1.bendinde 15.11.1998 ila 31.12.1998 tarihleri arasında 45 günlük çalışmasının tespiti yerine, sehven 15.01.1998 ila 31.12.1998 tarihleri arasında 45 günlük çalışmasının tespitine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Öte yandan davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre, davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmolunmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.