Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/10944 K.2013/3612

Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla yaşlılık aylığından yapılan Sosyal Güvenlik destek primi kesintisinin 100 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava davacının yaşlılık aylığından SGDP kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile yapılan kesintilerin yasal faiziyle davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, oda kaydının devam etmesinin tek başına bağımsız çalışmanın devam ettiğini göstermeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmiş olması hatalı olmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1479 sayılı Yasa gereğince yaşlılık aylığı bağlandığı, uyuşmazlık konusu dönemde, 1.1.1979-31.12.2004 tarihleri arasında vergi kaydının ve 14.8.1968-16.3.2009 tarihleri arasında oda kaydının bulunduğu, dinlenen komşu işyeri tanıklarının davacının 2005 yılında oyuncak dükkanını oğluna devrettiğini ve bu tarihten sonra ticari faaliyette bulunmadığını bildirdikleri, davacının oda kaydının devam etmesi nedeni ile 1.10.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4447 sayılı Yasa ile eklenen 1479 sayılı Yasanın ek 20. maddesi uyarınca, 1.10.1999- 1.4.2009 tarihleri arasında aylığından SGDP kesildiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasanın 24 ve 25.maddelerinde Bağ-Kur sigortalılığın başlangıç ve bitişinde vergi, meslek ve sicil kayıtlarının esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Vergi kaydının sona ermesi davacının kendi nam ve hesabına çalışmasını sona erdirdiğinin tek başına açık delili değildir.

Yapılacak iş; uyuşmazlık konusu olan vergi kaydının sona erdiği 1.1.2005 tarihinden sonra her ne kadar oda kaydı devam etse de tanık beyanlarından davacının işlettiği oyuncakçı dükkanının oğluna devredildiği yönündeki iddia doğrultusunda, davacının işyerini kapatıp kapatmadığı hususları ile oğlu adına vergi ve oda kaydı olup olmadığı ilgili oda ve vergi dairesinden sorulmalı ve bu bilgiler ışığında sağlıklı bir kolluk araştırması yapılmalı, davacının 1479 sayılı Yasa'nın Ek 20.maddesine göre davacının 1479 sayılı Yasa'nın 24 üncü maddenin (l) numaralı bendinde belirtilen çalışmalarına devam edip etmediği hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenip çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.