Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/15090 K.2013/4892

Davacı, davalı kurum tarafından gönderilen borcun zamanaşımına uğraması nedeniyle iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava davacıya tebliğ edilen ödeme emirlerinin zamanaşımına uğradıkları gerekçesi ile iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuç kısmen usul ve yasaya aykırıdır.

Davacının yetkilisi olduğu şirketin Kuruma olan 1995/11, 1996/1,2,3,4,5, 1999/67,8,9,10,11,12, 2000/1,2,3,4,5,6,7,8. aylara ilişkin prim ve işsizlik borçları nedeni ile düzenlenen ödeme emirlerinin davacıya 12.11.1999 tarihinde şirket çalışanına tebliğ edildiği, ödeme emrinin tebliğinden sonra 02/12/1999 tarihli haciz bildirisi ile Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünden 12/01/2000 tarihinde gelen 4.100,00 TL'nin dosyaya mahsup edildiği,

Kurumca bu işlem dolayısıyla zamanaşımı kesilmiş ve zamanaşımı 12/01/2000 tarihinde yapılan tahsilattan sonra takip eden takvim yılı başı olan Ocak 2001'den itibaren işlemeye başlayacağı, bu arada 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu ancak 06/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı yasanın 11. maddesi ile 6183 sayılı yasanın zamanaşımına ilişkin 51 ve 102. maddeleri ortadan kaldırılmakla Borçlar Kanunu 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğundan davacının borcu zamanaşımına uğramadığının iddia edildiği, bu görüşün mahkemece doğru kabul edildiği ve davanın bu gerekçeyle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, söz konusu aylara ait borçların 6183 sayılı Yasa'nın 102. maddesi gereğince zamanaşımına uğrayıp uğramadığına ilişkindir.

3917 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihi ve bundan sonraya ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden 6183 sayılı Kanunun zamanaşımına ilişkin 102. madde ve ardından gelen maddeleri geçerlidir. 6183 sayılı Kanun'un 103.maddesinde ise zamanaşımını kesen haller sayılmış olup kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağı düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 102.maddesinde ise zamanaşımı süresi 5 yıl olarak düzenlenmiştir.

Buna göre davacının yetkilisi olduğu şirketin Kuruma olan 1995/11, 1996/1,2,3,4,5, 1999/67,8,9,10,11,12, 2000/1,2,3,4,5,6,7,8. aylara ilişkin prim ve işsizlik borçları bakımından Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünden 12/01/2000 tarihinde gelen 4.100,00 TL'nin dosyaya mahsup edilmesi ile zamanaşımı kesilmiş ve zamanaşımı yapılan tahsilattan sonra takip eden takvim yılı başı olan Ocak 2001'den itibaren yeniden işlemeye başlamıştır.Her borç muaccel olduğu tarihteki zamanaşımı hükümlerine tabi olduğundan 6183 sayılı Yasa'nın 102. maddesi gereğince zamanaşımı dolmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacnın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.