Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/12068 K.2013/17798

Davacı, 07/02/1984-31/12/1989 tarihleri arası SSK'lı çalışmaları dışında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı; davalı Kurum tarafından primleri tahsil edilen 07.02.1984 – 31.12.1989 tarihleri arasında, 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süreleri haricinde, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacının SSK'lı olduğu süreler dışında.

07.02.1984 – 14.08.1984, 17.10.1984 – 31.01.1989 ve 31.08.1989 – 03.09.1989 tarihleri arasında isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmişse de; dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının, davalı Kurum tarafından 20.04.1982 – 07.02.1984 tarihleri arasında ve 20.05.1996 tarihinden beri 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak kabul edildiği, 01.05.1981 – 07.02.1984 tarihleri arasında ve 20.05.1996 tarihinden beri devam eden vergi kaydı, 09.07.1979 – 07.02.1984 tarihleri arasında ve 10.06.1996 tarihinden beri devam eden oda kaydı ile 10.06.1996 tarihinden beri devam eden sicil kaydı bulunduğu,

20.04.1982 – 30.09.1990 tarihleri arasındaki primlerin davalı Kurum tarafından davacıdan icra yolu ile alındığı, davacının 15.08.1984 – 16.10.1984, 15.10.1985 – 28.02.1986, 01.02.1989 – 30.08.1989 ve 04.09.1989 – 30.04.1990 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığının bulunduğu anlaşılmakla.

15.10.1985 – 28.02.1986 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığı bulunan davacının bu çalışmalarının da dışlanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.