Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/3382 K.2012/3424

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının eşi ...'nun 19.3.2009 tarihinde meslek hastalığı nedeniyle ölmesine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ölümün meslek hastalığına bağlı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kururunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 28.10.2011 tarihli kararı ile davacının eşi ...'nun ölüm nedeninin meslek hastalığı olmadığı belirtilmiştir. Kurulun 9.4.1996 tarihli kararında ise davacıda pnömokonyoz meslek hastalığı nedeniyle % 12,1 oranında sürekli işgöremezlik bulunduğu saptanmıştır. Kurulun 28.10.2011 tarihli kararında davacının ölüm nedeni belirtilmediği gibi ölüm nedeninin pnömokonyoz meslek hastalığına bağlı olup olmadığı yönünde bir açıklama da bulunmadığından gerekçeden yoksun Kurul kararı bu haliyle hükme esas alınamaz.

Mahkemece 19.3.2009 tarihinde ölen davacının eşi ... ölüm nedeninin meslek hastalığına bağlı olup olmadığı hususunda 3.Adli Tıp İhtisas Kurulundan giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, 21.12.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2.maddesine göre davanın reddi nedeniyle davalı yararına hükmedilecek avukatlık ücretinin 1,00 TL olan asıl alacağı geçemeyeceği düşünülmeden 400,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmesi doğru değildir.

O halde, davalıcının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.