Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/1669 K.2013/10459

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı vekili ile davalılardan ... ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacının tüm, davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ... hakkındaki davanın yöneticilik sıfatından dolayı açıldığı ve bu davalının ölümü üzerine ... yöneticiye yöntemince husumet yöneltildiği gözetilerek bu davalı hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, SGK Başkanlığı hakkındaki davanın sıfat yokluğundan reddine, 1.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ..., ... ... ve ...’dan olay tarihi olan 24/11/1995 tarihinden itibaren yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

bu dosya ile birleşen 2. İş Mahkemesi’nin 2000/1066 Esas ve 7.İş Mahkemesi’nin 2006/744 Esas sayılı dosyalarındaki maddi tazminata ilişkin istemlerin kabulü ile 8.041,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 24/11/1995 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılar ..., ... ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, bu dosya ile birleşen 2. İş Mahkemesi’nin 2012/127 Esas sayılı dosyası üzerinden istem konusu yapılan tutarın zamanaşımı nedeniyle reddine, 2007/168 Esas sayılı dosyasındaki istemin ise 2 numaralı bent kapsamındaki gerekçeyle reddine, karar vermiştir.

Dava konusu olayın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 1475 sayılı yasanın Ek madde 1 başlıklı maddesine göre. “Bu Kanunun 5 inci maddesinin (e) fıkrasında sözü geçen kaloriferli konut kapıcıları ile çalışmasını aynı işverene veya aynı konuta hasreden konut kapıcılarının işvereni konutun maliki veya ortaklarıdır.

Konut yöneticisi işveren vekili olup, mali sorumluluklar işverene ait olmak üzere yargı uyuşmazlıklarında ve bu Kanun'un uygulanması bakımından işverenin temsilcisidir." 4857 sayılı Yasa ile ise, konut kapıcıları ile ilgili düzenlemelerin yönetmelikle yapılacağı belirlenmiştir.

Anılan Yasa'nın verdiği yetkiye dayanılarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından düzenlenen ve 3.3.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren konut kapıcıları yönetmeliğinin 4. maddesinde yöneticinin İş Kanunu'nun ve yönetmelik hükümlerinin uygulanmasında ve yargı uyuşmazlıklarında işverenin temsilcisi olduğu düzenlenmiştir.

Bu duruma göre kat malikleri yerine hüküm altına alınan tazminatlardan yöneticiliğin sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı H.M.K’nun 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.