Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/298 K.2013/8898

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 6.704,86 TL maddi tazminatın ve 2.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.07.1996 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesi ile 15.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 6.704,86 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesine rağmen, maddi tazminatın reddedilen kısmının maluliyet ve kusur durumu yönünden davacı tarafça öngörülemediğinden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Karar bu yönden usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı vekili kararı bu yönüyle açıkça temyiz etmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.M.K.’nun geçiçi 3. maddesi uyarınca H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.