Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/17376 K.2014/23948

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, iş kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların tazminine ilişkindir.

Mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerek kaza tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı B.K.'nın 125. maddesi, gerekse de karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146.maddesi hükmüne göre iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi zararın giderilmesine ilişkin davalarda zamanaşımı süresi işveren veya işveren vekili yönünden 10 yıldır.

İncelenen dosyada iş kazasının 29.12.2004 tarihinde cereyan ettiği, davacının maddi ve manevi tazminat istemli iş bu davayı işverenine karşı 11.09.2013 tarihinde ve henüz 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan açıldığı görülmektedir. Hal böyle olunca Mahkemece davalı işveren şirket aleyhine açılan davanın zamanaşımı gerekçesine dayanılarak reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.