Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/7259 K.2014/8030

Davacı, yurtdışı hizmet borçlanma talebinin kabulüne, yurtdışında Türk vatandaşı iken yaptığı çalışmaları borçlanmaya hakkı olduğunun tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının başvuru tarihindeki borçlanma tutarı üzerinden yurt dışında geçen süreyi 3201 sayılı Kanun'un 1.maddesi kapsamında borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının yurt dışında geçen süreyi başvuru tarihindeki tutar üzerinden borçlanmaya hakkı olduğunun tespitine, borçlanmanın 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında yapılması gerektiğine dair istemin reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın "Taleple Bağlılık İlkesi" başlıklı 26.maddesine göre Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır.

Somut olayda, davacının, yurt dışı borçlanmasına konu sürenin 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında geçmiş süre olarak tespitine dair talebi bulunmadığı halde yazılı şekilde bu istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.