Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/11754 K.2015/17940

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 5510 sayılı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında 20/11/1979 olduğunun tespitine ve 26/08/2013 tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- 20/11/1958 doğumlu davacının Almanya'da rant sigortasına girdiği 20/11/1976 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Yerel mahkemenin davanın kabulüne ilişkin önceki kararı davalı Kurum tarafından temyiz edilmiş ve dava dilekçesindeki istem ve mevcut delil durumuna göre yapılan inceleme ile Dairemizce, “Somut olayda; davacının ilk sigortalılık başlangıç tarihinin 20.11.1976 olduğu anlaşılmakla, davacının yaşlılık aylığı şartlarının 23.5.2002 tarih ve 4759 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa’nın geçici 81/C madde hükümlerine göre belirlenmesinin gerekmesi karşısında.

01.09.2013 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine şeklindeki karar doğru olmamıştır. Çünkü; tahsis tarihi itibari ile 36 yıl 9 ay 6 gün sigortalılığı bulunan davacının, 3600 gün prim ödeme gün şartını 1986 yılında ve 50 yaş şartını da 20.11.2008 tarihinde tamamladığı, buna göre 506 sayılı Kanunun Geçici 81/C-b-bc maddesi uyarınca 56 yaşını doldurmuş olması şartıyla yaşlılık aylığına hak kazanacağı anlaşılmaktadır.

20.11.1958 doğumlu olan davacı, 56 yaşını 20.11.2014 tarihi itibari ile tamamlayacağından tahsis talep tarihi itibariyle aylığa hak kazanamadığı gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.” denilerek bozulmuştur.

Yerel Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısmi yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli şartlar 506 sayılı Kanun'un geçici 81. maddesinin (C) fıkrasının (a) bendinde; 23.5.2002 tarihinde 15 yıllık sigortalılık süresini kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurmuş ve 3600 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunanlara istekleri halinde yaşlılık aylığı bağlanacağı şeklinde düzenlenmiş, (b) bendinde ise 23.5.2002 tarihinde (a) bendinde öngörülen şartları yerine getiremeyenlere bu şartları belirli tarih aralıklarında yerine getirdiklerinde yaşlılık aylığı bağlanmasına imkan sağlanmıştır.

Somut olayda, davacı 15 yıl sigortalılık ve 3600 prim gün sayısı şartlarını 23/05/2002 tarihinden önce yerine getirdiğinden ve tahsis talep tarihinde 50 yaşını tamamladığından tahsis talep tarihini takip eden aybaşı itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, maddi hataya dayanan bozma ilamı usuli kazanılmış hak sağlamayacağından tahsis talep tarihinde yaşlılık aylığı koşullarına sahip olan davacıya bu tarihi takip eden aybaşı itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi gerekirken davacının yaşılılık aylığı talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.