KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2015/376 E., 2015/2833 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
335 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, sigortalılık başlangıcının Avusturya'da 18 yaşının doldurduktan sonra ilk işe giriş tarihi olan 13/03/1990 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının işe giriş tarihinin yurt dışında 18 yaşını doldurduğu tarihten sonraki ilk işe giriş tarihi (13.03.1990) olarak tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 01.10.1990 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmiştir.
Somut olayda, 01.10.1972 doğumlu davacının 13.03.1990 tarihinden itibaren Avusturya'da sigorta kapsamına girdiği, davacının 18 yaşını ikmal ettiği 01.10.1990 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitinin yerinde olduğu, davacı tarafın dava dilekçesinde açıkça "davacının işe giriş tarihinin yurt dışında 18 yaşını doldurduğu tarihten sonraki ilk işe giriş tarihinin" tespitini talep ettiği, bu tarihin de 01.10.1990 tarihi olduğu anlaşılmakla mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davacının sonuç talebine yanlış anlam verilerek 13.03.1990 tarihinin tespitinin istendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2015/376, K. 2015/2833, 19 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama