Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/5017 K.2017/7114

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava dilekçesi ile; davacının, davalı şirkete ait işyerinde 20.05.2011 – 24.08.2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istenmiş, yargılama sırasında yazılı beyanda bulunan davacı vekili; dava dilekçesinde talep tarihlerinin yanlış yazıldığını, aslında 01.03.2011 – 24.08.2011 tarihleri arasındaki hizmetlerin tespitinin talep edildiğini bildirmiştir. Mahkemece; davacının davalı işyerinde 01.05.2011 – 24.08.2011 tarihleri arasında asgari ücret ile 113 gün süreyle çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı tarafından, davalı şirkete ait işyerinde temizlik işleri ve yemek servisi yaptığının iddia edildiği, davalı şirket tarafından davacı adına düzenlenen işe giriş bildirgesi ve davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı, davalı şirket adına 12.06.2009 – 30.04.2010 tarihleri arasında 506 ve 5510 sayılı Yasalar kapsamında bulunan ( 3735 ) sicil numaralı lokanta işyeri ile 25.02.2010 tarihinde Yasa kapsamına alınan ( 2086 ) sicil numaralı akaryakıt istasyonu olarak faaliyette bulunan işyerleri bulunduğu, mahkemece re'sen bordro tanığı dinlenilmediği, komşu işyeri tanıklarının da araştırılmadığı,

davacı vekilinin delil olarak sunduğu belgelerden; davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinde aşçı olarak çalışan ...'nın kullandığı araç içerisinde davacı da bulunduğu halde, 24.08.2011 tarihinde, saat 21:30 sıralarında kaza geçirdiklerinin anlaşıldığı, araç içerisinde bulunanların emniyet ifadelerinde; olay gecesi davacı ve diğer bir kaç işyeri çalışanının servisi kaçırdıkları için ...'dan kendilerini Kazan ilçesine bırakmasını istedikleri ve yolculuk sırasında kaza geçirdikleri yönünde beyanlarda bulundukları, davacı vekilince talep sonucunun değiştirilmesinin usulüne uygun yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; talep edilen dönemde fiili çalışma bulunup bulunmadığı hususu tereddüte mahal bırakmayacak derece açıklığa kavuşturulmadan, öte yandan; davacı vekilinin talep sonucunu usulüne uygun bir şekilde değiştirmediği göz ardı edilerek ve bu itibarla talep aşılarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; re'sen seçilecek bordro tanıklarını dinlemek, zabıta marifeti ile talep edilen dönemde davalı şirkete ait işyerine komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişileri tespit ederek dinlemek, davacı vekilince delil olarak sunulan belgelerden; 24.08.2011 tarihinde meydana gelen kazada araç içerisinde bulunduğu anlaşılan kişileri dinlemek ve toplanan deliller değerlendirilmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.