Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2018/5262 K.2019/6119

Davacı, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, şirketin 01.11.2005-31.01.2007 tarihleri arasında çalışan sigortalılara ödenen yemek ve yol yardımlarının 506 sayılı Yasa'nın 77/2. maddesi gereğince, sigorta primine esas kazanç niteliğinde olmadığının ve prime esas kazançlar toplamına dahil edilmemesi gerektiğinin tespitine ve bu tarihler arasında işyerinde çalışan sigortalılara ödenen yemek ve yol yardımı üzerinden ödenmiş ve kurum tarafından yasal dayanağı olmaksızın yanlış ve yersiz olarak alınmış sigorta primleri ile işsizlik sigortası primlerine ilişkin şimdilik 52.264,00 TL'nin, davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.