Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/5264 K.2019/8383

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; süresinde olmadığından istinaf dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; taraflar arasında 08/07/2015 tarihinde imzalanan sözleşme gereği davalıya 100.000 TL borç olarak verdiğini ve bu ödemenin karşılığında davalının günlük 250,00 TL kar payı ödemesinin kararlaştırıldığını, ancak davalının herhangi bir ödeme yapmadığını, davalıya ödenen 100.000 TL ile davalı tarafından ödenmeyen kar payının tahsilini teminen davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, ancak davalının takibe itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, Antalya 1. İcra dairesinin 2016/8120 takip sayılı icra dosyasında borçlu ...'in itirazının asıl alacak miktarı olan 180.500,00 TL miktarında iptali ile asıl alacağa 09/06/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte takibin devamına karar verilmesi üzerine, davalı tarafından karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş, mahkemece verilen 21.12.2017 tarihli ek kararla verilen kesin süre içerisinde harç ve giderler yatırılmadığından istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 21.12.2017 tarihli ek karara karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; davalının 21/12/2017 tarihli ek karara yönelik istinaf başvurusu süresinde olmadığından istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiş, karar süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya 26.12.2017 tarihinde tebliğ edilen 21.12.2017 tarihli ek kararda tebliğ tarihinden itibaren iki haftalık kesin süre içerisinde istinaf yoluna başvurulabileceği yazılmış ve kararı tebliğ alan davalı da 08.01.2018 tarihinde karara karşı istinaf yoluna başvurmuştur.

HMK. m. 346. hükmü gereğince istinaf dilekçesinin reddine dair karara karşı istinaf süresi kararın tebliğinden itibaren bir haftadır. Fakat İlk Derece Mahkemesince ''tebliğ tarihinden itibaren iki haftalık kesin süre içerisinde '' denilmek suretiyle istinaf süresi konusunda tarafları yanıltacak şekilde hüküm oluşturulmuştur. Anayasa Mahkemesi'nin 20.01.2016 gün, 2013/7114 başvuru numaralı kararında da belirtildiği üzere kararda temyiz süresinin hatalı gösterilerek hukuki belirsizliğe yol açılması, Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi sonucunu doğurmaktadır. 6100 sayılı HMK’nın 297/1-ç maddesi ve Anayasa’nın 40. maddesi hükümlerine göre de kararda yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri ve Anayasa Mahkemesi’nin kararı ışığında Mahkemenin kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü göz önüne alındığında davalının 21.12.2017 tarihli ek karara karşı istinaf talebinin süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; ek karara karşı istinaf isteminin süresinde olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.