Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2019/1516 K.2020/964

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava, 25/08/2004 tarihinde gerçekleşen zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan sigortalının ve anne ile babasının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı anne ve babanın manevi tazminat isteminin reddine, kazalı sigortalı için ise 1.000,00 TL maddi ve 7.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiştir.

Dosya kapsamından 30/05/2017 tarihli kararda sair yönlerinde bir hata bulunmamakla birlikte, fazla alınan bakiye harcın maddi hata edilerek “... davalıya iadesine" dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.