KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/13588 E., 2016/10315 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında mağdura yönelik eylem sebebiyle TCK'nin 142/1-b maddesinden açılan dava ile ilgili hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında; anılan dava ile ilgili zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
1- ...'ın ...
Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği 07.12.2015 ve 12.01.2016 tarihli dilekçelerinde özetle, Şile Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/94 Esas ve 2012/296 Karar sayılı dava dosyasındaki hırsızlık olayını kendisinin gerçekleştirdiğini, olay tarihinde ... ilçesinde bir yazlığa girip aldığı anahtar ile saman sarısı 2005 model ... marka aracı çaldığını, ... ilçesinde gezerken ...'yi görüp araca bindirdiğini, 06.06.2011 tarihinde başka bir dosyadan tutuklanınca aracın parkettiği yerde bulunduğunu ve araçta ...'nin parmak izinin tespit edildiğini belirttiği,
sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği ve uyuşturucu madde kullandığından arkadaşlarının aracına bindiği sırada suça konu araçta parmak izinin çıkmış olabileceğini beyan ettiği, dosya kapsamında sanık aleyhine tek delilin mağdura ait çalınan araçta ele geçen siyah renkli naylon poşet üzerindeki parmak izlerinin sanığın sol el baş ve işaret parmak izleri ile aynı olduğuna yönelik ekspertiz raporu olduğunun anlaşılması karşısında.
07.12.2015 ve 12.01.2016 tarihli dilekçelerinde yüklenen suçu kendisinin işlediğini belirten ... hakkında mağdur ...'a yönelik 27.05.2011 tarihinde gerçekleşen eylem sebebiyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından dava açılması sağlanarak, açılan dava dosyasının bu dava dosyası ile birleştirilmesinden sonra delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/13588, K. 2016/10315, 15 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama