Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/139 K.2015/193

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri uyarınca, sanık hakkında lehe olan Yasa hükümleri belirlenirken suç tarihi itibariyle uygulanması gereken 765 sayılı TCK'nın 493/1, 81/2-3, 522 maddelerinin karşılaştırılması, ayrıca mala zarar verme suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. Maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu, bu suç açısından uzlaşma yoluna gidildikten sonra, uygulama sonucu ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 81/2 maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddeleri karşılaştırılmak suretiyle, lehe olduğu belirtilerek 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca karar verilmesi,

2-Şikayetçinin otomobilini kapılarını kilitleyerek 21:00 sırasında park ettiğini, beş, on dakika sonra geri geldiğinde, hırsızlık suçunun işlendiğini gördüğünü beyan ettiği ve güneşinde 20:42'de battığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesindeki gece sayılan zaman diliminde gerçekleştiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan 5237 sayılı yasanın 143.maddesiyle hüküm kurulması,

3-Sanık lehine olan yasa hükümleri belirlenirken, kararın gerekçe kısmında karşılaştırmanın alt sınırdan yapılmasına rağmen, hüküm kısmında 5237 sayılı Yasaya göre verilen cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi,