KÜNYE
22. Ceza Dairesi 2015/15650 E., 2016/6539 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasına yer olmadığına
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma
sürüklenen çocuk ... müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz isteminin incelemesinde;
Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları oluşmadığından hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bu kararın temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/6-1142 Esas, 2013/17 Karar sayılı ve 22/01/2013 tarihli kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gereken hallerde, konut dokunulmazlığını ihlal suçu uzlaşmaya tabi olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda bulunan ve daha önce kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûm edilmemiş suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/15650, K. 2016/6539, 20 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama